vrijdag 18 februari 2011

Hallo aan allen die dit verhaaltje lezen.

We zijn in Lermoos,Tirol, Oostenrijk op wintersport vakantie.

We hebben het al drie weken prima naar onze zin.

Er is in deze 3 weken geen vlok sneeuw gevallen en de pistes worden wel wat ijzig omdat ook de temperatuur dik boven nul is.

Op een paar bewolkte dagen na is het hier iedere dag volop zon en we worden al behoorlijk bruin

Gisteren hebben we een dag beleefd, die je maar een maal in je leven meemaakt, denken wij.

Met een ander echtpaar ook van deze camping hebben we een trip naar de WK skiën in Garmisch Partenkirchen gemaakt en dit verhaal wil ik jullie niet onthouden

Deze mevrouw heeft MS en doet veel van haar vervoer per scoot- mobiel of rolstoel

Dus wat doen wij, we kunnen vanuit Lemoos naar Garmisch met de trein ,vanaf het station van GP naar het WK door met een lijnbus die ongelofelijk vol was .

Aangekomen bij het WK werden we staande gehouden door een suppoost die naar onze kaartjes vroeg. Antwoord: “haben wir nicht”.

Antwoord van hem: Sie haben ein problem !

Wij antwoordden: “We zijn helemaal uit Holland gekomen met deze mevrouw in de rolstoel en we willen graag even kijken .”

Antwoord: “Alle kaarten zijn uitverkocht, maar loop maar door, misschien laat mijn collega u wel door.”

Volgende controle geen kaart, das ist ein problem.

Ga naar die andere collega misschien ?????

Maar die meneer was echt fanatiek en keek naar ieders kaartje.

Maar het werd erg dringen want er was veel aanloop en de man sprak wel van een probleem maar maakte een gebaar van ‘loop maar door.’

En jawel we waren binnen waar andere mensen € 96 voor hadden betaald en stonden we mede dankzij de rolstoel mevrouw naast de tribune.

Nadat we ons daar een plaatsje hadden gevonden en het steeds drukker werd kwam er een suppoost naar ons toe en zei: “We hebben speciale plaatsen voor gehandicapten, Folgen Sie nur ,….en u raadt het al:

We kwamen op de voorste plaatsen van de tribune terecht, lachen!!!!

Vervolgens kregen ook wij een stoel aangeboden en de dames werden warm ingepakt onder een wollen deken.

We hebben daar de reuze afdaling van de dames meegemaakt.

Een evenement dat zijn weerga niet kent met een dol enthousiast publiek.

Met veel toeters en veel koebellen.

Na een tijdje zeg ik tegen de buurman :

“Het zou mij niet verbazen als we straks ook nog een vip transport terug naar de trein krijgen.”

En jawel u raadt het al. Een andere suppoost kwam aangelopen en vroeg waar onze auto stond. “Dan kan ik u na afloop daar naar toe brengen.”

Waarop wij antwoordden: “We zijn met de trein gekomen.”

Geen probleem ik breng u na afloop naar het station

Er kwam een minibus voorgereden met een lift voor de rolstoel en de trip naar het station kon beginnen

Daar aangekomen zijn we te voet de stad ingegaan alwaar we bij en groot gebouw aankwamen waar de huldiging van de winnaars zou plaatsvinden .

Een dame sprak ons aan met de boodschap dat we ook daar een ere plaats kregen zodat we alles goed konden zien

Al met al een onvergetelijke belevenis

Was getekend Willy en Nico Zwaan Ans en Loek Kroon